Μετά το Eurogroup, τι;

Ειπώθηκαν ήδη πολλά για τη συμφωνία στο Eurogroup της 20/2/2015. Με δεδομένη όμως αυτή τη συμφωνία, και εν’όψει της απαιτούμενης αποστολής του καταλόγου των μεταρρυθμίσεων, σκέφτηκα ως εξής:

Επιτεύξιμοι στόχοι στη διαπραγμάτευση που θα ακολουθήσει είναι:

  1. Δημοσιονομική χαλάρωση (πλεονάσματα 1.5%, κινήσεις για αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης)
  2. Ρύθμιση χρέους (“άπλωμα” αποπληρωμών, μείωση επιτοκίων)
  3. Πρόσβαση στη ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ -> απόκτηση πρόσβασης στις αγορές, αντικατάσταση ακριβού δανεισμού από ΔΝΤ

Για να είμαστε επιτυχείς στη διαπραγμάτευση, πρέπει να (ξανα)χτίσουμε γρήγορα την εμπιστοσύνη των εταίρων σε εμάς. Πώς; Με μεταρρυθμίσεις που τους ενδιαφέρουν περισσότερο, αποτελούν quick wins ΚΑΙ θα είναι εφικτό για τη νέα κυβέρνηση να “πωλήσει” εσωτερικά. Ειδικότερα:
1. Οριστική επίλυση του ασφαλιστικού: Η πιο σημαντική μεταρρύθμιση. Να προωθηθεί στη βάση της ίσης μεταχείρισης. Όλοι σύνταξη στην ίδια ηλικία (τέλος οι πρόωρες), ίδιες συντάξεις για ίδιες εισφορές, κατάργηση ασφαλιστικών προνομίων (σε χρόνο ή ποσό). Θα ωφελήσει πρώτα από όλα τους μικροσυνταξιούχους και θα παράσχει μακροπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα. Επένδυση υπέρ των νεώτερων γενεών.
2. Ανταγωνιστικότητα:
2.1 Τα εργασιακά αποτελούν ευαίσθητο σημείο για τη κυβέρνηση. Ας δώσουμε λίγο χώρο στις συλλογικές συμβάσεις ξανά. Ας αφήσουμε το ενδεχόμενο να αυξηθεί ο βασικός μισθός. Να δώσουμε τη δυνατότητα στην οικονομική πραγματικότητα να δώσει λύση. Νομίζω ότι εργοδότες/εργαζόμενοι καταλαβαίνουν τι απαιτείται με 25% ανεργία.
2.2 Κατάργηση όλων των φόρων υπέρ τρίτων/υποχρεωτικών εισφορών σε ΝΠΔΔ κλπ. (big, huge win). Θα φέρει άμεσο αποτέλεσμα στο κόστος παραγωγής υπέρ εταιριών και καταναλωτών και μπορεί να “πωληθεί” στο πλαίσιο της ίσης αντιμετώπισης όλων
2.3 (Πραγματική) απελευθέρωση των αγορών. Στο τέλος είναι προς όφελος του καταναλωτή και δίνει ευκαιρίες σε νέους να βρουν δουλειά. Πάλι: ίση μεταχείριση, ίσες ευκαιρίες.
2.4 Απλοποίηση φορολογίας εισοδήματος και ασφαλιστικών εισφορών: Μία κλίμακα, ένα αφορολόγητο για όλους και για όλα, χωρίς εξαιρέσεις (πχ. βουλευτές, ειδικά ταμεία, κλπ).
2.5 Απλοποίηση φορολογίας περιουσίας – τέρμα με φόρο ακινήτων από την κεντρική κυβέρνηση, αντικατάσταση με ανταποδοτικό φόρο από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μεταξύ άλλων, στηρίζει την αριστερή ρητορική περί αποκέντρωσης και ανεξαρτησίας της τοπικής αυτοδιοίκησης.
2.6 Απλοποίηση δημόσιας διοίκησης – μείωση γραφειοκρατίας. Τι να πω εδώ: όποιος συμπλήρωσε χαρτιά για εφορία, ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, πολεδομία κλπ και δεν θέλει λιγότερο κράτος (από διοικητικής πλευράς) είναι μάλλον είναι ηλίθιος.
3. Ιδιωτικοποιήσεις: “ιδεολογικά” φάινεται πιο δύσκολο αλλά είναι ένα no-brainer με εξαιρετικά συμβολική σημασία για τους πιστωτές μας. Άμεση λοιπόν ολοκλήρωση των ώριμων συναλλαγών (περιφερειακά αεροδρόμια, ιπποδρομιακό στοίχημα) και ήδη υπογεγραμμένων όπως το Ελληνικό. Προώθηση ΣΔΙΤ παντού. Όλα αυτά σημαίνουν έσοδα για το κράτος το 2015 και 2016 που θα δώσει βαθμούς ελευθερίας στη κυβέρνηση ενώ αποτελούν μόνο παραχωρήσεις και όχι οριστικές πωλήσεις.
4. Τράπεζες: Η ουσιαστικότερη ιδιωτικοποίηση είναι βέβαια οι τράπεζες. Οι πιστωτές, ελλείψη εμπιστοσύνης, μας πήραν το απόθεμα του ΤΧΣ. Η ΕΚΤ ήδη εποπτεύει ενεργητικά (βλ. απόρριψη Μιχελή για ΕΤΕ). Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης για τη ρύθμιση του χρέους ας δοθούν και οι τράπεζες στο ESM για άμεση μείωση αυτού. Θα ανεβάσει την εμπιστοσύνη των αγορών άμεσα.
5. Εκκλησία: Να πληρώνει φόρους όπως όλοι και να μην χρηματοδοτείται από το κράτος παρά απευθείας από τους πιστούς. Δεν μπορώ να φαντασθώ μία πιο “αριστερή” μεταρρύθμιση.

Οι ως 1-5 άνω μεταρρυθμίσεις, μπορούν να “ξεκλειδώσουν” την τελική συμφωνία με τους πιστωτές. Είναι δύσκολες για την κυβέρνηση αλλά αυτή πρέπει να επιλέξει τις μάχες που θα δώσει. Η δημοσιονομική/ποσοτική χαλάρωση και η ρύθμιση του χρέους είναι οι βασικοί στόχοι, αυτοί που αν επιτευχθούν, θα μας φέρουν νωρίτερα στην απεξάρτηση από τους “μισητούς πιστωτές”. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές πρέπει να πωληθούν ως κατάργηση προνομίων παντού, ως ίση αντιμετώπιση όλων, ως αφαίρεση ευκαιριών για διαφθορά.

Εν τέλει, η κυβέρνηση έχει μπροστά της τετραετία – αεροδιάδρομο, χωρίς δημοτικές, ευρωπαϊκές ή προεδρικές εκλογές. Για τις προαναφερόμενες μεταρρυθμίσεις θα έχει και τη στήριξη πολλών από την αντιπολίτευση. Οι φωνές για “κωλοτούμπα” θα έχουν ξεχασθεί πολύ πριν τις επόμενες εκλογές αν κάνουν αυτό το deal με την πραγματικότητα. Διαφορετικά η πραγματικότητα θα πάρει ξανά την εκδίκησή της εντός του επομένου τετραμήνου.

Σύντομες σκέψεις επί των αποτελεσμάτων της διαπραγμάτευσης – Eurogroup 20/2/2015

Επετεύχθει συμφωνία στο 3o Eurogroup.

Οφείλω να ομολογήσω ότι η αυτή η διαπραγμάτευση ήταν κάτι ξεχωριστό.

Σημειώστε ότι δεν θα καταβληθεί κανένα ποσό μέχρι την επιτυχημένη ολοκλήρωση της αξιολόγησης των ενεργειών/προτάσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης από την τρόικα. Τα ταμεία του Κράτους θα πιεσθούν εντόνως από την αποπληρωμή χρέους που λήγει τον Μάρτιο. Όποιος έχει απαίτηση από το Δημόσιο θα περιμένει πολύ. Η πίεση στην Ελληνική Κυβέρνηση θα παραμείνει αμείωτη.

Κάναμε λοιπόν επίσημη δήλωση πλήρους εξυπηρέτησης των δανείων, χάσαμε τον έλεγχο του αποθέματος του ΤΧΣ, αποδεχθήκαμε την αξιολόγηση από την τρόικα πριν πάρουμε οποιοδήποτε ποσό, μας δόθηκε η δυνατότητα να σχεδιάσουμε τη δική μας λιτότητα, έφυγαν 20-30 δισ από τις τράπεζες, πάγωσε η οικονομική δραστηριότητα και ξοδέψαμε ΟΛΟ το πολιτικό κεφάλαιο στην ΕΕ. 

Αλλά ξεθυμάναμε με τις εκλογές.

Όπως είπα, η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης ξεπέρασε τις προσδοκίες μου.

Οφείλουμε όλοι τώρα να εστιάσουμε στον προσδιορισμό και στην πραγματική ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων που θα εκτελέσουμε, πρώτα για το δικό μας καλό. Εδώ ελλοχεύει και η πραγματική πιρουέτα.

Δραγασάκειος Απορία: Τραπεζών έλεγχος

Αν και ο κ. Δραγασάκης επιχείρησε τελευταία να το “στρογυλλέψει” παραμένει μία από τις επίσημες επιδιώξεις της κυβέρνησης να ασκήσει ουσιαστικό έλεγχο σε όλες τις τράπεζες επειδή αυτές στηρίχθηκαν κεφαλαιακά με χρέωση του Έλληνα φορολογούμενου. Επ’ αυτού, ευγενικά ζητώ τη βοήθεια του κοινού σχετικά με 2 απορίες μου:

Απορία πρώτη. Δεδομένου ότι:

  1. Το ΤΧΣ εισέφερε από το 2013 περίπου €41 δισ. για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος, χρεώνοντας το Ελληνικό Δημόσιο.
  2. Βασικός (αν όχι μοναδικός) λόγος για αυτήν την εισφορά κεφαλαίων ήταν το PSI εκ του οποίου ωφελήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο κατά €28 δισ. (1) όσον αφορά στις τράπεζες, άρα καθαρή χρέωση του Έλληνα φορολογούμενου κατά €13 δισ. περίπου.
  3. Οι ιδιώτες μέτοχοι των τραπεζών κατά το 2013-2014 εισέφεραν €15 δισ. περίπου σε μετρητά (2),

BankRecap

γιατί προκύπτει ότι το κράτος πρέπει να έχει πρώτο λόγο στη διοίκηση των τραπεζών αφού 15>13;

Απορία δεύτερη:

Στο πανεπιστήμιο (και στη ζωή) έμαθα όταν ο δανειζόμενος πτωχεύσει, ο δανειστής/πιστωτής αναλαμβάνει τον έλεγχο της περιουσίας του δανειζομένου προκειμένου να ικανοποιήσει (έστω μέρος) των απαιτήσεών του. Κατά το PSI δανειζόμενος ήταν το Ελληνικό Δημόσιο και δανείστριες οι τράπεζες. Δεν είναι λίγο παράξενο ο πτωχεύων δανειζόμενος να αναλάβει τον έλεγχο των πιστωτών του; Τι μου ξεφεύγει;

Πάσα βοήθεια θα εκτιμηθεί δεόντως.

(1) http://www.imerisia.gr/article.asp…
(2) Βλ. συνημμένη εικόνα. Τα €15 δισ. προκύπτουν από τους 2 γύρους άντλησης κεφαλαίων από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές και την εισφορά κεφαλαίων από μητρικές κατά την πώληση των ελληνικών τους θυγατρικών.

Διαβάστε επίσης:

Έλυσα το πρόβλημα της παράνομης στάθμευσης!

Αν σας εκνευρίζει αυτή η εικόνα….

unknown-2-jpeg-scaled500

δεν είστε μόνοι σας. Δυστυχώς, πολλοί συμπολίτες μας απλά δεν νοιάζονται για τους άλλους. Αυτοί να έχουν τη βολή τους και οι λοιποί ας πάνε… Αυτή η συμπεριφορά θα συνεχίζεται όσο οι αδιάφοροι οδηγοί δεν αντιμετωπίζουν κάποιο κόστος. Η οικονομική θεωρία μας αναφέρει ότι όταν υφίστανται κρυφά κόστη (externalities) που δεν αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι/εταιρίες, τότε γίνεται κακή χρήση των πόρων (το πεζοδρόμιο στην περίπτωσή μας.) Θεωρητικά, υπάρχει τρόπος οι αδιάφοροι οδηγοί να αντιληφθούν το κόστος της συμπεριφοράς τους – το πρόστιμο. Πρακτικά, η εμπειρία μας έχει δείξει ότι σπάνια βεβαιώνονται πρόστιμα για τέτοιες παραβάσεις. Αυτό ισχύει, μεταξύ άλλων, διότι δεν είναι εφικτό οι αστυνομικοί/τροχονόμοι να βρίσκονται παντού. Σε αυτό το πρόβλημα όμως υπάρχει μία απλή λύση: θα βοηθήσουμε όλοι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες. Φθάνει η ΕΛΑΣ να διαθέσει μία εφαρμογή για smartphones με την οποία οποιοσδήποτε πολίτης θα φωτογραφίζει την παράβαση. Η φωτογραφία, μαζί με το στίγμα (GPS) και στοιχεία ημερομηνίας/χρόνου, θα αποστέλλονται σε κεντρική υπηρεσία της ΕΛΑΣ όπου στέλεχός της θα βεβαιώνει την παράβαση και θα μεριμνά για την ταχυδρομική αποστολή του προστίμου. Ακόμα καλύτερα, θα αναθέσει την με γερανό απομάκρυνση του οχήματος. Η διαδικασία αυτή δεν διαφέρει σε τίποτα από τη χρήση φωτογραφικών μηχανών για τη βεβαίωση παραβάσεων των λεωφορειοδρόμων. Ελπίζω το παρόν να το διαβάσουν κάποιοι από τις ελληνικές εταιριές παραγωγής λογισμικού για smartphones και να κάνουν τη σχετική πρόταση στην ΕΛΑΣ.  Θεωρώ ότι δεν θα είμαι ο μόνος που θα αντλήσει ικανοποίηση από τη συμβολή του στην εφαρμογή του Νόμου και από την απελευθέρωση των πεζοδρομίων για τους πραγματικούς χρήστες: τους πεζούς! Και όποιος αντιλέξει ότι η πρότασή μου είναι να γίνουμε “ρουφιάνοι”, τον καλώ να το σκεφτεί ξανά την επόμενη φορά που θα αναγκασθεί να βγει στο δρόμο με τα παιδιά του ή θα γυρίσει το πόδι του σε πεζοδρόμιο “τσακισμένο” από το βάρος παράνομα σταθμευμένων αυτοκινήτων.