Προστασία από τον πλειστηριασμό λαϊκισμού

“Κόκκινη γραμμή”, λέει ο κ. Τσίπρας, το θέμα των πλειστηριασμών Α’ κατοικίας. “Δεν θα γίνει η Ελλάδα αρένα εξώσεων,” τόνισε. Από λαϊκισμό πάμε καλά, είναι ο μόνος που γνωρίζει ανάπτυξη στην Ελλάδα. Να γιατί:

Ας υποθέσουμε ότι η χώρα μας αφαιρούσε κάθε περιορισμό στους πλειστηριασμούς. Ακόμα καλύτερα, ότι η Βουλή ψήφιζε νόμο με τον οποίο περνούσαν άμεσα στην ιδιοκτησία των τραπεζών όλες οι υποθηκευμένες κατοικίες των “κόκκινων” στεγαστικών δανείων χωρίς καμία τυπική διαδικασία. Νιρβάνα για τις τράπεζες, έτσι;

Σκεφτείτε όμως:

Η κάθε Τράπεζα θα είχε στην ιδιοκτησία της μερικές δεκάδες χιλιάδες διαμερίσματα/κατοικίες και την μεγάλη χαρά να καταβάλλει ΕΝΦΙΑ.

Παράλληλα, οι Τράπεζες θα έπρεπε να συμμετάσχουν στις κοινόχρηστες δαπάνες. Θα έπρεπε επίσης να στρατολογήσουν εκατοντάδες ή χιλιάδες στελέχη για να συμμετέχουν στις γενικές συνελεύσεις σε δεκάδες χιλιάδες πολυκατοικίες ανά την επικράτεια.

Εννοείται ότι θα ήταν αναγκασμένες να φτιάξουν “εργοστάσια” για τη διαχείριση όλων αυτών των ακινήτων. Θα ανέπτυσσαν τέραστιες βάσεις δεδομένων με τίτλους, πολεοδομικά έγγραφα και λογαριασμούς δημοτικών τελών και κοινωφελών δικτύων. Αποθήκες θα φύλαγαν δεκάδες χιλιάδες κλειδιά το οποία θα έπρεπε να ταξινομηθούν όπως τα βιβλία σε μία μεγάλη βιβλιοθήκη.

Κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θεσμικοί παράγοντες όπως οι Τράπεζες θα διατηρούσαν περιουσιακά στοιχεία με παρανομίες. Εκατοντάδες μηχανικοί λοιπόν θα διενεργούσαν αυτοψίες με τις πολεοδομικές άδειες στο χέρι, θα κατέγραφαν παρανομίες και θα εκτελούσαν διαδιακασίες για θεραπεία των αυθαιρεσιών. Μην ξεχνάμε ότι για να πωληθεί ένα ακίνητο, μηχανικός πρέπει να βεβαιώσει την απουσία παρανομιών.

Εκ των κανονισμών της ΤτΕ, οι Τράπεζες οφείλουν να ασφαλίζουν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία. Άρα θα επωμίζονταν και το κόστος ασφάλισης όλων αυτών των κατοικίων.

Έστω λοιπόν ότι οι Τράπεζες θα έφθαναν στο σημείο να ξέρουν τι και που το έχουν, σε ποία κατάσταση είναι και θα είχαν θεραπεύσει όλες τις τεχνικές και νομικές ατέλειες. Μετά θα επιχειρούσαν να τα πωλήσουν ή ενοικιάσουν.

Ξαφνικά, εκατοντάδες κατοικίες θα “έπεφταν” στην αγορά. Σε ποίους και πώς θα τις πωλούσαν; Χιλιάδες μεσίτες θα έπρεπε να συντονισθούν από εκατοντάδες στελέχη για να παρουσιάζουν σπίτια σε ενδιαφερόμενους αγοραστές. Και ποίοι θα ήταν αυτοί οι αγοραστές; Άγνωστο σήμερα.

Είναι εμφανές ότι οι Τράπεζες θα ήταν αναγκασμένες να διατηρήσουν τις κατοικίες για πολλά έτη, άρα ακόμα περισσότεροι ΕΝΦΙΑ προς πληρωμή.

Μάλλον θα τις ενοικίαζαν για να καλύψουν τις δαπάνες διατήρησης. Σκεφτείτε νέα οργάνωση για σύναψη συμβάσεων, παρακολούθηση και είσπραξη δεκάδων χιλιάδων μηνιαίων μισθωμάτων και δράσεις για την έξωση των κακοπληρωτών.

Οι μισθωτές θα είχαν βέβαια παράπονα, πολλά μερεμέτια και συντήρηση βαριάς μορφής θα ήταν απαραίτητα για να είναι ενοικιάσιμα/πωλήσιμα τα διαμερίσματα.

Εννοείται ότι κάθε ενοικίαση ή πώληση θα απαιτούσε και νέο ενεργειακό πιστοποιητικό (Ευρώ 250 έκαστο). Εκατοντάδες στελέχη θα συντόνιζαν αντίστοιχο αριθμό μηχανικών.

Σιγά, σιγά, μετά από αρκετά χρόνια, θα πωλούσαν τις κατοικίες. Πολύ πιθανώς να χορηγούσαν νέα στεγαστικά δάνεια για να διευκολύνουν τις πωλήσεις και, όλως περιέργως, μετά από αυτή την τιτάνια προσπάθεια, θα κατέληγαν εκεί που ξεκίνησαν: με στεγαστικά δάνεια καλυμμένα με υποθήκες στις ίδιες κατοικίες.

Απλό, έτσι;

Εναλλακτικά, θα καλούσαν τους δανειζόμενους να συζητήσουν επί ενός μενού επιλογών που προβλέπει κάποιος κώδικας συμπεριφοράς (ρυθμίσεις, επεκτάσεις διάρκειας, “πάγωμα” ½ του κεφαλαίου, μερική διαγραφή στην πώληση/εξόφληση, αντικατάσταση τοκοχρεωλυτικής δόσης με ενοίκιο, κλπ).

Μόνο που για να έρθουν ΟΛΟΙ οι δανειζόμενοι (και κυρίως οι επί σκοπώ μπαταχτσήδες) χρειάζονται όχι μόνο κίνητρα αλλά και αντικίνητρα όπως πχ το ενδεχόμενο απώλειας της κατοικίας τους. Είναι τελείως φυσιολογικό, αναφέρεται στην ανθρώπινη φύση.

Ας μην προβληματιζόμαστε, όμως. Ο καλός μας πατερούλης, το καλοκάγαθο κράτος και οι κυβερνώντες αυτού ξέρουν καλύτερα ποίο είναι το καλό μας, ποίοι αξίζουν “προστασίας” και ποίοι θα αφεθούν στους τραπεζοκαρχαρίες. Ε, και αν αυτό μας κοστίσει μερικά δισ. παραπάνω ζημιές στις Τράπεζες, ας είναι καλά οι φορολογούμενοι και ενήμεροι δανειζόμενοι, δλδ,

από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του

Να μην έχουμε τουλάχιστον αυταπάτες.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s